W połowie stycznia PiS wraz z koalicjantami nie pozwolił na odrzucenie w pierwszym czytaniu nowelizacji Prawa komunikacji elektronicznej, czyli (nie)sławnego „lex pilot”. Posłowie opozycji nie zostawili suchej nitki na zapisie, zgodnie z którym ustalona ma zostać kolejność kanałów programów telewizyjnych tak, że na pięciu pierwszych miejscach znalazłyby się te telewizji zwanej publiczną. KRRiT w drodze rozporządzenia ma również ułożyć listę 30 programów objętych obowiązkiem transmisji poza programami TVP.
Z punktu widzenia praktycznego niewiele to zmienia, gdyż w tej chwili nawet moi osiemdziesięciokilkuletni rodzice wiedzą, pod którym numerkiem kryją się ich ulubione programy i nie są to wcale te pierwsze sugerowane przez dostawcę, który i dziś wysoko lokuje te rządowe. Wiedzą również jak naciskać guziczki. To tylko pokazuje, jak władza lekceważy obywateli i chce zastosować chamski, prymitywny chwyt, który ma nas zepchnąć do epoki tzw. kołchoźników. Tak, tak, w czasach mojego dzieciństwa w wielu domach, zwłaszcza starszych ludzi, były takie dziwaczne głośniki, które 24 godziny na dobę nadawały jedyny słuszny program radiowy. Nawiasem mówiąc, przy tym, co wyprawiają propagandyści obecnej władzy, był to szczyt sztuki dziennikarskiej. A dziś chcieliby, aby stanęły w naszych domach telewizory z dostępem tylko do władzolubnych stacji.
W cieniu dyskusji nad panowaniem nad naszym pilotem ginie inny ważny zapis tej ustawy. Oto dostęp do danych pozyskiwanych m.in. z komunikatorów takich jak Messenger lub Whatsapp miałyby Służba Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służba Wywiadu Wojskowego, CBA oraz ABW i Agencja Wywiadu. Słowem jeźdźcy Pegasusa wjechaliby nam nie tylko na chatę, ale i do łóżka.
A nie są w moim typie.
