Ostatnio czułem ulgę, że lada chwila pójdę na garnuszek ZUS. Z wszelkich stron bombardowały mnie informacje, że dziennikarze, ale i prawnicy, księgowi, kasjerzy pójdą na bruk, bo zastąpi ich sztuczna inteligencji. Tymczasem… Właśnie przeczytałem artykuł o slopagandzie. Co to za językowe straszydło? To neologizm z języka angielskiego, powstały z połączenia słowa „slop”, czyli „breja”, „papka”, „bylejakość” i propagandy. W skrócie to produkowana masowo i bezmyślnie treść, często służąca manipulacji i udająca prawdziwą komunikację. To dzięki niej przestrzeń informacyjna staje się wielkim, cuchnącym kłamstwem śmietnikiem. Przecież to znacie.
Jest światełko w tunelu. Oto w branży technologicznej pojawiło się zapotrzebowanie na humanistów, a konkretnie na tych, którzy… potrafią pisać. Oto nawet czciciele AI stwierdzili, że wytworom sztucznej inteligencji czegoś brakuje. Pierwiastka ludzkiego. Mechaniczne, schematyczne i pozbawione emocjonalnej głębi oraz autentyczności teksty, nie wywołują zaangażowania czytelnika i nie budzą jego zaufania. Do tego AI ma skłonność do tzw. halucynacji, czyli produkowania nieprawdziwych informacji. Gdy jej czegoś brakuje, to sobie wymyśli.
Nie, nikt nie zamierza zwolnić AI z pracy. Jednak wciąż potrzebuje człowieka jako współpracownika, trenera i nadzorcy. Sprawdza się jako narzędzie wspierające, zbierające informacje, tworzące zarys tekstów, edycji czy pisania prostych informacji, mających walczyć o liczbę tzw. klików w internecie. Jednak potrzebuje też dozy wyobraźni i szaleństwa. I jeszcze jedno. Podobno „czyste” pisanie przez człowieka, z talentem i wizją, stanie się towarem luksusowym i cenionym. A reszta to będzie tylko przysłowiowa chińszczyzna.
Czytając o tej całej slopagandzie, natychmiast pomyślałem o… slopolityce. Breja? Papka? Bylejakość? Chyba już wiem, kto, a raczej co pisze teksty i scenariusze wystąpień wielu politykom, zwłaszcza w mediach społecznościowych. Ale widocznie „czysta” polityka to towar już dziś zbyt luksusowy.
