2 lutego swoje święto mają… mokradła. Skąd ta data? Na pamiątkę podpisania konwencji o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, traktatu przyjętego w 1971 r., a dziś sygnowanego przez 172 państwa. Przez wieki osuszaliśmy tereny wilgotne, co często było błędem i gwałtem zadanym naturze.
Tegoroczne hasło brzmi „Już czas na przywrócenie mokradeł”. Światowy Dzień Mokradeł to kampania prowadzona na całym świecie, której celem jest podniesienie wiedzy społeczeństwa na temat roli terenów podmokłych w przyrodzie i działalności człowieka.
Mokre jest piękne
Jeśli w Lubuskie przyjeżdżają przyrodnicy, ornitolodzy to z reguły właśnie po to, aby taplać się w błocie. To oczywiście uproszczenie, ale mokradła są naszym przyrodniczym skarbem. Z reguły na pierwszym miejscu wymieniamy Park Narodowy Ujście Warty, ale nie tylko. Oto w naszym regionie wyznaczono pięć obszarów o krajobrazie bagiennym, o łącznej powierzchni ponad 1600 ha. To niespełna 0,1 proc. powierzchni województwa. Największy obszar o powierzchni ponad 1600 ha, to proponowany rezerwat przyrody Przemkowskie Błota. Pozostałe krajobrazy są znacznie mniejsze (120-130 ha) obejmują dwa istniejące rezerwaty: Gubińskie Mokradła i Młodno, a także dwa proponowane rezerwaty: Torfowisko Pliszka i Torfowisko Guzów (położone między Jasieniem a Nowogrodem Bobrzańskim).
Skarby nad rzeką
Ponadto na terenach zalewowych największych rzek województwa tj. Odry, Warty i Noteci zostały wyznaczone krajobrazy A1b – systemy wód płynących. Tereny te tworzą spójny system o powierzchni ok 280 kmkw (osiem krajobrazów), stanowiąc 2 proc. powierzchni województwa. W tym typie krajobrazu położony jest Park Narodowy Ujście Warty, jedyny lubuski obszar objęty Konwencją Ramsarską – jeden z 19 w Polsce. Wszystkie wymienione krajobrazy typowane są jako krajobrazy priorytetowe dla województwa lubuskiego.
Według różnych baz danych od 2 do 4 proc. naszego regionu stanowią mokradła, jednak tylko nieco ponad 28 kmkw (0,2 proc. województwa) stanowią trwale wilgotne obszary.
