Wieczór, który miał być jedynie spotkaniem dwóch odległych światów – barokowej wzniosłości i pulsującej energią kultury streetdance’u – przerodził się w widowisko, które przekroczyło granice konwencji, czasu i stylu. „Baroque – the next move” okazał się nie tylko eksperymentem artystycznym, lecz pełnoprawnym dialogiem epok, estetyk i emocji, ukazując, jak niezwykle trafnie sztuka potrafi opowiadać o współczesnym człowieku.
Połączenie, które na pierwszy rzut oka mogło wydawać się ryzykowne, udowodniło swoją artystyczną zasadność i świeżość. „Baroque – the next move” był spotkaniem barokowej ekspresji z żywiołem streetdance’u – spotkaniem, które nie tyle szukało kompromisu, ile opowiadało wspólną historię. Tego wieczoru barok nie był muzealnym eksponatem, a streetdance – jedynie popkulturową formą ruchu. Oba światy stały się równorzędnymi partnerami w opowieści o namiętności, ulotności, intuicji i ludzkim poznaniu.
Muzyka mistrzów baroku, w mistrzowskim wykonaniu filharmoników gorzowskich pod batutą wybitnego specjalisty Zbigniewa Pilcha, nabrała nowego życia – pulsowała, oddychała, przelewała się przez ciała tancerzy w sposób niemal organiczny. Każde wejście instrumentów stawało się impulsem dla ruchu, a każdy ruch – kolejną warstwą interpretacji.
Choreografie Patryka Gorzkiewicza, Michała Strugarka oraz Marii Szwajlik imponowały różnorodnością i dojrzałością formy. Były surowe i intymne, pełne dynamiki, ironii, teatralnych aluzji i głębokiej refleksji. Pozwalały widzom zanurzyć się w barokowym labiryncie emocji – od namiętności i ekstazy po kruchość ludzkiego istnienia. Właśnie ta wielowymiarowość sprawiła, że spektakl nie zatrzymywał się na efektowności, lecz otwierał przestrzenie, w które sztuka zagląda najodważniej.
Na scenie podziwialiśmy niezwykle różnorodny i charyzmatyczny zespół tancerzy: Marię Andrzejewską, Annę Assę, Eryka Dietricha, Patryka Gorzkiewicza, Mariusza „Popping Mario” Lubawy, Zofię Ostoję-Zagórską, Anetę Przepiórę, Victorię Silvero, Bartłomieja Sołtyska, Michała Strugarka, Marię Szwajlik, Piotra Tokarskiego i Gabrielę Winiarską. Każdy z nich wniósł na scenę własną historię, temperament i energię, tworząc wspólnie wielogłosową narrację tańca i emocji.
Elektryzującą całość dopełniły znakomite elementy wizualne. Kostiumy Natalii Ślizowskiej zbudowały pomost między dawną epoką a współczesnością, tworząc przestrzeń, w której oba światy mogły spotkać się na równych prawach. Projekcje Piotra Adamowicza i światła wyreżyserowane przez Patryka Gorzkiewicza i Michała Strugarka – a zrealizowane przez Bartka Krawczykowskiego – dopełniły atmosfery spektaklu, stając się dobitnym dowodem, że obraz i ruch mogą tworzyć jedną, spójną opowieść.
Powstanie tego widowiska nie byłoby możliwe bez wsparcia Point Dance Studio oraz współpracy wielu osób z artystycznego i organizacyjnego zaplecza – wszystkim im należą się ogromne podziękowania.
„Baroque – the next move” to kolejny piękny przykład tego, że sztuka jest sztuką przekraczania granic – odważnego, szczerego, pełnego ciekawości świata. Dzisiejszy wieczór pokazał, że streetdance i muzyka dawna mogą nie tylko prowadzić ze sobą dialog, ale i wspólnie opowiadać o nas samych ze zdumiewającą celnością i wrażliwością.
Partner wydarzenia: Point Dance Studio w Poznaniu
Tekst na podstawie materiału M.Szajlik z Filharmonii Gorzowskiej
Zdjęcia: Katarzyna Wojtowicz
